PPK w 2026 roku - najważniejsze zasady dla pracodawcy i pracownika

PPK, czyli Pracownicze Plany Kapitałowe, to system długoterminowego oszczędzania, w którym środki pochodzą od osoby zatrudnionej, podmiotu zatrudniającego oraz państwa. Dla pracownika udział w PPK jest dobrowolny, natomiast po stronie pracodawcy przepisy przewidują konkretne obowiązki związane z utworzeniem programu, zawarciem odpowiednich umów oraz naliczaniem i przekazywaniem wpłat. PPK w 2026 roku - najważniejsze zasady dla pracodawcy i pracownika wynikają przede wszystkim z ustawy z 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych. W 2026 r. obowiązuje tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. z 2026 r. poz. 192, z późniejszą zmianą ogłoszoną w Dz.U. z 2026 r. poz. 989.
Pracownicze Plany Kapitałowe - od kiedy obowiązują
PPK były wdrażane etapami, zależnie od liczby osób zatrudnionych przez dany podmiot.
Harmonogram wyglądał następująco:
od 1 lipca 2019 r. - podmioty zatrudniające co najmniej 250 osób według stanu na 31 grudnia 2018 r.,
od 1 stycznia 2020 r. - podmioty zatrudniające co najmniej 50 osób według stanu na 30 czerwca 2019 r.,
od 1 lipca 2020 r. - podmioty zatrudniające co najmniej 20 osób według stanu na 31 grudnia 2019 r.,
od 1 stycznia 2021 r. - pozostałe podmioty zatrudniające.
Harmonogram ten wynika z art. 134 ustawy o PPK. Obecnie ma już przede wszystkim znaczenie historyczne. PPK jest stałym elementem systemu zatrudnienia, a nowy pracodawca powinien analizować swoje obowiązki zgodnie z aktualnymi przepisami, bez oczekiwania na osobny etap wdrożenia.
Co to jest PPK w 2026 roku
PPK służy systematycznemu gromadzeniu prywatnych oszczędności uczestnika. Art. 3 ustawy o PPK wskazuje, że środki są gromadzone przede wszystkim z przeznaczeniem na wypłatę po osiągnięciu 60. roku życia, a także na inne cele wskazane w ustawie.
Środki zgromadzone w PPK stanowią prywatną własność uczestnika. Program finansowany jest z trzech źródeł:
wpłat osoby zatrudnionej,
wpłat podmiotu zatrudniającego,
wpłaty powitalnej i dopłat rocznych finansowanych ze środków publicznych.
Podmiot zatrudniający zawiera umowę o zarządzanie PPK z instytucją finansową, a następnie w imieniu i na rzecz poszczególnych osób zatrudnionych zawierane są umowy o prowadzenie PPK.
Kto jest zapisywany do PPK automatycznie
W przypadku osób, które ukończyły 18 lat, ale nie ukończyły 55 lat, zasadą jest objęcie PPK bez konieczności składania przez nie odrębnego wniosku, jeżeli spełnione są ustawowe warunki dotyczące zatrudnienia i osoba nie złożyła deklaracji o rezygnacji.
Osoby, które ukończyły 55 lat, ale nie ukończyły 70 lat, mogą przystąpić do PPK na własny wniosek. Pracodawca ma obowiązek poinformować je o takiej możliwości.
Jeżeli osoba najpóźniej w pierwszym dniu zatrudnienia ukończyła 70 lat, pracodawca nie zawiera w jej imieniu umowy o prowadzenie PPK. Zasady te wynikają z art. 15 ustawy o PPK.
Umowę o prowadzenie PPK zawiera się co do zasady nie wcześniej niż po upływie 14 dni zatrudnienia i nie później niż do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynęły 3 miesiące zatrudnienia. Zasady ustalania tego okresu określa art. 16 ustawy o PPK.
Więcej o praktycznym wdrażaniu programu można przeczytać również w artykule NEX PPK - jak wdrożyć.
Rezygnacja z PPK w 2026 roku
Uczestnictwo w PPK jest dobrowolne. Wynika to wprost z art. 23 ust. 1 ustawy o PPK.
Osoba, która nie chce finansować wpłat do programu, może złożyć podmiotowi zatrudniającemu pisemną deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat.
Pracodawca po otrzymaniu deklaracji zaprzestaje dokonywania wpłat zgodnie z zasadami wynikającymi z ustawy i informuje o rezygnacji instytucję finansową.
Trzeba przy tym rozróżnić dwie sytuacje:
rezygnację z dalszego dokonywania wpłat,
zwrot zgromadzonych już środków przed 60. rokiem życia.
Samo złożenie deklaracji o rezygnacji z PPK nie powoduje wypłaty zgromadzonych pieniędzy. Środki pozostają na rachunku PPK i nadal są inwestowane. Uczestnik może później ponownie rozpocząć oszczędzanie.
Ponowny autozapis do PPK w 2027 roku
Deklaracja o rezygnacji nie działa bezterminowo.
Co 4 lata następuje ponowny autozapis. Poprzedni miał miejsce w 2023 r., a kolejny przypada w 2027 r. Następne będą miały miejsce w 2031 r., 2035 r. i kolejnych latach.
Pracodawca do końca lutego 2027 r. powinien poinformować osoby, które wcześniej złożyły rezygnację, o ponownym dokonywaniu wpłat. Dotychczasowa deklaracja traci skuteczność z końcem lutego.
Osoba, która nadal nie będzie chciała dokonywać wpłat do PPK, może złożyć nową deklarację najwcześniej 1 marca 2027 r. W przeciwnym razie pracodawca wznowi dokonywanie wpłat od 1 kwietnia.
Zwrot środków z PPK przed 60. rokiem życia
Uczestnik może wystąpić o zwrot zgromadzonych środków przed osiągnięciem 60. roku życia. Jest to jednak odrębna decyzja od rezygnacji z dalszego oszczędzania.
W przypadku zwykłego zwrotu przed 60. rokiem życia:
30% części środków pochodzących z wpłat finansowanych przez pracodawcę jest przekazywane do ZUS i ewidencjonowane jako składka na ubezpieczenie emerytalne,
uczestnik otrzymuje pozostałe 70% tej części, z uwzględnieniem podatku od dochodów kapitałowych,
uczestnik otrzymuje środki pochodzące z własnych wpłat, z uwzględnieniem podatku od osiągniętego dochodu,
wpłata powitalna i dopłaty roczne finansowane przez państwo są zwracane do Funduszu Pracy.
Zasady zwrotu określa art. 105 ustawy o PPK.
Nie jest więc prawidłowe utożsamianie rezygnacji z PPK z automatycznym pomniejszeniem i wypłatą zgromadzonych środków. Pomniejszenia dotyczą przede wszystkim sytuacji, w której uczestnik dodatkowo zażąda zwrotu pieniędzy przed 60. rokiem życia.
Poważne zachorowanie
Ustawa przewiduje szczególne zasady w przypadku poważnego zachorowania uczestnika PPK, jego małżonka albo dziecka.
Zgodnie z art. 101 ustawy uczestnik może wystąpić o wypłatę do 25% środków zgromadzonych na rachunku PPK. Taka wypłata może nastąpić jednorazowo albo w ratach.
PPK na wkład własny do mieszkania
Uczestnik może również wykorzystać do 100% środków zgromadzonych w PPK na pokrycie wkładu własnego w związku z kredytem mieszkaniowym.
Rozwiązanie to jest dostępne dla osoby, która w dniu składania wniosku nie ukończyła 45 lat.
Środki trzeba następnie zwrócić na rachunek PPK. Zgodnie z art. 98 ustawy rozpoczęcie zwrotu nie może nastąpić później niż 5 lat od wypłaty, a cały okres zwrotu nie może być dłuższy niż 15 lat.
Wysokość wpłat na PPK w 2026 roku
Wpłaty do PPK finansują przede wszystkim osoba zatrudniona oraz podmiot zatrudniający.
Rodzaj wpłaty | Osoba zatrudniona | Pracodawca |
wpłata podstawowa | 2% | 1,5% |
maksymalna wpłata dodatkowa | 2% | 2,5% |
maksymalna łączna wpłata | 4% | 4% |
Wpłata podstawowa pracodawcy w wysokości 1,5% wynagrodzenia wynika z art. 26 ust. 1 ustawy. Pracodawca może dodatkowo finansować wpłatę do wysokości 2,5% wynagrodzenia.
Wpłata podstawowa pracownika wynosi natomiast zasadniczo 2% wynagrodzenia. Pracownik może dodatkowo zadeklarować wpłatę w wysokości do 2%. Zasady te wynikają z art. 27 ustawy.
Niższa wpłata pracownika przy niższych zarobkach
Osoba o niższych dochodach może obniżyć swoją wpłatę podstawową z 2% nawet do 0,5% wynagrodzenia.
Możliwość ta występuje, jeżeli miesięczne wynagrodzenie uczestnika osiągane z różnych źródeł nie przekracza 1,2-krotności minimalnego wynagrodzenia.
Od 1 stycznia 2026 r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 4806 zł. Limit dla obniżonej wpłaty PPK wynosi zatem:
4806 zł x 1,2 = 5767,20 zł.
Jeżeli łączne miesięczne wynagrodzenie uczestnika nie przekracza 5767,20 zł, możliwe jest zadeklarowanie wpłaty podstawowej niższej niż 2%, ale nie niższej niż 0,5%.
Nie oznacza to automatycznego obniżenia wpłaty. Uczestnik musi złożyć odpowiednią deklarację.
Dopłaty państwa do PPK
Uczestnik PPK może otrzymać:
jednorazową wpłatę powitalną w wysokości 250 zł,
dopłatę roczną w wysokości 240 zł.
Wpłata powitalna przysługuje po spełnieniu warunków określonych w art. 31 ustawy, w tym po co najmniej 3 pełnych miesiącach uczestnictwa oraz dokonaniu wpłat podstawowych finansowanych przez uczestnika za co najmniej 3 miesiące.
Dopłata roczna wynosi 240 zł, ale jej otrzymanie również zależy od spełnienia ustawowego poziomu wpłat w danym roku. Dla uczestników korzystających z obniżonej wpłaty podstawowej przewidziano odrębny, niższy próg wymaganych wpłat.
Czy środki z PPK są dziedziczone
Tak. Środki zgromadzone w PPK nie przepadają po śmierci uczestnika.
Jeżeli zmarły pozostawał w związku małżeńskim i środki należały do majątku wspólnego, odpowiednia część przypada małżonkowi.
Pozostałe środki trafiają do osób uprawnionych wskazanych przez uczestnika, a jeżeli takich osób nie wskazano - podlegają dziedziczeniu na zasadach określonych w ustawie i przepisach prawa spadkowego.
Osoba uprawniona nie musi przy tym otrzymać środków wyłącznie na własny rachunek PPK. Zgodnie z art. 86 ustawy może, zależnie od złożonego wniosku, otrzymać wypłatę transferową do PPK, IKE lub PPE albo otrzymać środki w formie pieniężnej.
Czy każdy pracodawca musi utworzyć PPK
Co do zasady obowiązki związane z PPK dotyczą podmiotów zatrudniających osoby spełniające kryteria wskazane w ustawie.
Samo to, że wszyscy pracownicy złożyli deklaracje o rezygnacji, nie oznacza automatycznie, że pracodawca nie musi zawierać umowy o zarządzanie PPK.
Ustawa przewiduje jednak szczególny wyjątek dla mikroprzedsiębiorców.
Mikroprzedsiębiorca a PPK
Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o PPK przepisów ustawy nie stosuje się do mikroprzedsiębiorcy, jeżeli wszystkie osoby zatrudnione złożą deklaracje o rezygnacji z dokonywania wpłat.
Status mikroprzedsiębiorcy ustala się na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo przedsiębiorców.
Mikroprzedsiębiorcą jest przedsiębiorca, który w co najmniej jednym z dwóch ostatnich lat obrotowych:
zatrudniał średniorocznie mniej niż 10 pracowników,
oraz osiągnął roczny obrót netto nieprzekraczający równowartości 2 mln euro lub suma aktywów jego bilansu nie przekroczyła równowartości 2 mln euro.
W przypadku osób w wieku 55-70 lat, które nie przystępują do PPK automatycznie, sytuacja jest nieco inna. Jeżeli mikroprzedsiębiorca zatrudnia takie osoby i żadna z nich nie złoży wniosku o przystąpienie do PPK, nie muszą one dodatkowo składać deklaracji o rezygnacji tylko po to, aby przedsiębiorca korzystał z wyłączenia.
Jakie kary grożą za nieprawidłowości w PPK
W przesłanym materiale wskazano karę od 1000 zł do 1 000 000 zł. Taka sankcja rzeczywiście występuje w ustawie, ale dotyczy konkretnych naruszeń.
Zgodnie z art. 107 ustawy kara grzywny od 1000 zł do 1 000 000 zł może dotyczyć między innymi:
niezawarcia w terminie umowy o prowadzenie PPK,
niedokonywania wpłat w wymaganych terminach,
niezgłoszenia wymaganych danych albo podawania danych nieprawdziwych,
nieprowadzenia dokumentacji związanej z obliczaniem wpłat.
Inną sankcję przewiduje art. 106. Niezawarcie w terminie umowy o zarządzanie PPK może skutkować grzywną do 1,5% funduszu wynagrodzeń podmiotu zatrudniającego za poprzedni rok obrotowy.
Taki sam maksymalny poziom grzywny przewiduje art. 108 w przypadku nakłaniania osoby zatrudnionej lub uczestnika PPK do rezygnacji z oszczędzania.
Praktyczne skutki błędów w zapisaniu osoby zatrudnionej opisujemy również w artykule NEX Konsekwencje braku zgłoszenia do PPK.
Przykład naliczenia PPK od wynagrodzenia
Przykład:
Pracownik otrzymuje 6000 zł brutto miesięcznie i uczestniczy w PPK. Finansuje wyłącznie podstawową wpłatę w wysokości 2%. Pracodawca finansuje podstawową wpłatę w wysokości 1,5%.
Pracownik złożył PIT-2, stosowane są miesięczne koszty uzyskania przychodu 250 zł i miesięczna kwota zmniejszająca podatek 300 zł. Dla uproszczenia pomijamy inne ulgi, dodatki i potrącenia.
Wpłaty do PPK:
wpłata pracownika: 6000 zł x 2% = 120 zł,
wpłata pracodawcy: 6000 zł x 1,5% = 90 zł.
Składki społeczne finansowane przez pracownika:
emerytalna: 6000 zł x 9,76% = 585,60 zł,
rentowa: 6000 zł x 1,5% = 90 zł,
chorobowa: 6000 zł x 2,45% = 147 zł.
Łącznie składki społeczne wynoszą 822,60 zł.
Podstawa składki zdrowotnej:
6000 zł - 822,60 zł = 5177,40 zł.
Składka zdrowotna:
5177,40 zł x 9% = 465,97 zł.
Przy założeniu, że wpłata pracodawcy do PPK zostanie przekazana do instytucji finansowej dopiero w następnym miesiącu, nie stanowi ona jeszcze przychodu pracownika w miesiącu wypłaty tego wynagrodzenia.
Podstawa opodatkowania:
6000 zł - 822,60 zł - 250 zł = 4927,40 zł,
po zaokrągleniu - 4927 zł.
Zaliczka na PIT:
4927 zł x 12% - 300 zł = 291,24 zł,
po zaokrągleniu - 291 zł.
Przykładowe wynagrodzenie netto wynosi więc:
6000 zł - 822,60 zł - 465,97 zł - 291 zł - 120 zł = 4300,43 zł.
Do rachunku PPK trafia dodatkowo 90 zł finansowane przez pracodawcę. Wpłata ta nie zwiększa podstawy składek ZUS, ale stanowi dla pracownika przychód podatkowy w momencie faktycznego przekazania środków przez pracodawcę do instytucji finansowej. Jeżeli nastąpi to w kolejnym miesiącu, przychód podatkowy z tego tytułu powstanie właśnie w kolejnym miesiącu.
Więcej o rozliczeniu tej kwoty w dokumentach podatkowych można przeczytać w artykule NEX Wpłaty do PPK a obowiązek wykazania w informacji PIT-11.
Kiedy pracodawca przekazuje wpłaty do PPK
Wpłaty do PPK są obliczane przy wypłacie wynagrodzenia.
Zgodnie z art. 28 ustawy:
wpłaty finansowane przez podmiot zatrudniający są obliczane w terminie wypłaty wynagrodzenia,
wpłaty pracownika są w tym samym momencie obliczane i pobierane,
środki powinny zostać przekazane do instytucji finansowej najpóźniej do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały obliczone i pobrane.
Pierwsze wpłaty oblicza się i pobiera od wynagrodzenia wypłaconego uczestnikowi już po powstaniu stosunku prawnego wynikającego z umowy o prowadzenie PPK.
Najczęściej zadawane pytania
Czy pracownik musi uczestniczyć w PPK
Nie. Uczestnictwo w PPK jest dobrowolne. Osoba objęta automatycznym zapisem może złożyć pisemną deklarację o rezygnacji z dokonywania wpłat.
Czy rezygnacja z PPK oznacza wypłatę zgromadzonych pieniędzy
Nie. Rezygnacja oznacza zaprzestanie dalszego dokonywania wpłat. Dotychczas zgromadzone środki pozostają na rachunku PPK. Ich wcześniejszy zwrot wymaga odrębnej dyspozycji uczestnika.
Ile wynosi PPK pracownika w 2026 roku
Podstawowa wpłata wynosi 2% wynagrodzenia. Przy spełnieniu kryterium dochodowego może zostać obniżona nawet do 0,5%. Pracownik może również zadeklarować wpłatę dodatkową do 2%.
Ile do PPK płaci pracodawca
Podstawowa wpłata pracodawcy wynosi 1,5% wynagrodzenia uczestnika. Pracodawca może dodatkowo finansować wpłatę w wysokości do 2,5%.
Kiedy będzie kolejny autozapis do PPK
Kolejny ponowny autozapis przypada w 2027 r. Pracodawca poinformuje osoby objęte procedurą do końca lutego, a wcześniejsze rezygnacje przestaną być skuteczne. Osoba, która nadal nie chce uczestniczyć w PPK, może ponownie złożyć deklarację od 1 marca 2027 r.
PPK w 2026 roku - najważniejsze zasady dla pracodawcy i pracownika - podsumowanie
PPK w 2026 roku pozostaje systemem dobrowolnym dla uczestnika, ale wiąże się z szeregiem obowiązków po stronie pracodawcy. Podstawowa wpłata pracownika wynosi 2% wynagrodzenia, a pracodawcy 1,5%. Przy niższych dochodach wpłata pracownika może zostać obniżona do minimum 0,5%, jeżeli spełniony jest ustawowy limit wynagrodzenia.
Samo złożenie rezygnacji nie oznacza wypłaty zgromadzonych oszczędności. Środki pozostają na rachunku PPK, a zwrot przed 60. rokiem życia jest odrębną operacją i może wiązać się z ustawowymi pomniejszeniami.
Pracodawcy powinni również uwzględnić ponowny autozapis w 2027 r. oraz wyjątek dotyczący mikroprzedsiębiorców, u których wszystkie osoby objęte automatycznym zapisem
zrezygnowały z dokonywania wpłat.





