Świadczenie wspierające w 2026 roku - komu przysługuje i ile wynosi?

Świadczenie wspierające w 2026 roku przysługuje pełnoletnim osobom z niepełnosprawnościami, które otrzymały decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia na poziomie od 70 do 100 punktów. Nie obowiązuje kryterium dochodowe, a wysokość świadczenia zależy od liczby punktów wskazanych w decyzji.

Od 1 marca 2026 roku świadczenie wynosi od 792 zł do 4353 zł miesięcznie. Pieniądze wypłaca ZUS bezpośrednio osobie z niepełnosprawnością. Zanim jednak będzie można złożyć wniosek do ZUS, trzeba uzyskać decyzję wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności - WZON.

Czym jest świadczenie wspierające?

Świadczenie wspierające zostało wprowadzone 1 stycznia 2024 roku na podstawie ustawy z 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym. Aktualny tekst jednolity ustawy został ogłoszony w 2026 roku.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy celem świadczenia jest częściowe pokrycie wydatków związanych z zaspokajaniem szczególnych potrzeb życiowych osoby z niepełnosprawnością.

Istotne jest to, że świadczenie przysługuje bezpośrednio osobie z niepełnosprawnością, a nie jej opiekunowi. Osoba otrzymująca pieniądze sama decyduje, na co je przeznaczy.

Świadczenie wspierające w 2026 roku - komu przysługuje i ile wynosi? O prawie do świadczenia decyduje przede wszystkim poziom potrzeby wsparcia określony w punktach. Im wyższa liczba punktów, tym wyższa miesięczna kwota świadczenia.

Kto może otrzymać świadczenie wspierające w 2026 roku?

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o świadczeniu wspierającym świadczenie przysługuje osobie, która:

• ukończyła 18 lat,

• posiada decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia,

• uzyskała w tej decyzji od 70 do 100 punktów.

Dodatkowo muszą być spełnione warunki dotyczące miejsca zamieszkania oraz obywatelstwa albo legalnego pobytu określone w art. 2 ustawy. ZUS wskazuje, że świadczenie może otrzymać m.in. obywatel Polski, obywatel UE lub EFTA, a w określonych przypadkach również cudzoziemiec posiadający dostęp do polskiego rynku pracy. Osoba pobierająca świadczenie musi mieszkać w Polsce. Samo posiadanie orzeczenia o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności nie wystarczy. Potrzebna jest odrębna decyzja o poziomie potrzeby wsparcia.

Od 2026 roku świadczenie już od 70 punktów

Świadczenie było wprowadzane stopniowo.

Harmonogram wyglądał następująco:

• od 2024 roku - dla osób posiadających od 87 do 100 punktów,

• od 2025 roku - również dla osób posiadających od 78 do 86 punktów,

• od 2026 roku - również dla osób posiadających od 70 do 77 punktów.

Od 1 stycznia 2026 roku świadczenie obejmuje więc cały przedział od 70 do 100 punktów.

W poprzednich latach przepisy przewidywały wyjątek od tego harmonogramu dla części osób, na które opiekun pobierał określone świadczenia opiekuńcze. W 2026 roku znaczenie tego wyjątku jest już znacznie mniejsze, ponieważ próg został obniżony do 70 punktów.

Czym jest poziom potrzeby wsparcia?

Liczba punktów nie jest ustalana wyłącznie na podstawie nazwy choroby czy stopnia niepełnosprawności.

Ocenie podlega przede wszystkim to, w jakim zakresie osoba potrzebuje pomocy w codziennym funkcjonowaniu.

Pod uwagę bierze się m.in.:

• możliwość samodzielnego wykonywania codziennych czynności,

• rodzaj potrzebnego wsparcia,

• czas potrzebny do wykonania poszczególnych czynności,

• potrzebę pomocy innej osoby,

• możliwość wykorzystania technologii wspomagających.

Poziom potrzeby wsparcia ustala się w skali od 0 do 100 punktów.

Dlatego dwie osoby posiadające podobne orzeczenie o niepełnosprawności nie muszą otrzymać takiej samej liczby punktów.

Kto wydaje decyzję o liczbie punktów?

Decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia wydaje wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności - WZON.

ZUS nie ustala samodzielnie liczby punktów.

W praktyce procedura wygląda więc następująco:

• najpierw wniosek do WZON,

• później decyzja określająca poziom potrzeby wsparcia,

• po jej ostateczności - wniosek o świadczenie do ZUS.

To rozróżnienie jest ważne. ZUS wskazuje wprost, że wniosek o świadczenie wspierające należy złożyć dopiero wtedy, gdy decyzja WZON stanie się ostateczna.

Ile wynosi świadczenie wspierające w 2026 roku?

Wysokość świadczenia została określona w art. 4 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym.

Nie jest to jedna stała kwota. Świadczenie stanowi określony procent aktualnej renty socjalnej:

Poziom potrzeby wsparcia	Wysokość świadczenia	Kwota od 1 marca 2026 r.
95-100 punktów	220% renty socjalnej	4353 zł
90-94 punkty	180% renty socjalnej	3562 zł
85-89 punktów	120% renty socjalnej	2375 zł
80-84 punkty	80% renty socjalnej	1583 zł
75-79 punktów	60% renty socjalnej	1188 zł
70-74 punkty	40% renty socjalnej	792 zł

Od 1 marca 2026 roku renta socjalna wynosi 1978,49 zł. Kwota ta obowiązuje do 28 lutego 2027 roku. ZUS potwierdza jednocześnie aktualne kwoty świadczenia wspierającego od 792 zł do 4353 zł.

Przykład

Osoba otrzymała decyzję, w której WZON ustalił poziom potrzeby wsparcia na 83 punkty.

Przedział 80-84 punkty oznacza świadczenie w wysokości 80% renty socjalnej.

Od 1 marca 2026 roku miesięczna kwota świadczenia wynosi w takim przypadku 1583 zł.

Dlaczego wysokość świadczenia może się zmieniać?

Kwota świadczenia jest bezpośrednio powiązana z rentą socjalną. Renta socjalna podlega corocznej waloryzacji, dlatego wraz z jej podwyższeniem zwiększa się również świadczenie wspierające. Zmiana następuje automatycznie. Osoba pobierająca świadczenie nie składa z tego powodu nowego wniosku.

Dlatego w artykułach lub kalkulatorach dotyczących świadczenia zawsze warto sprawdzać datę podanej kwoty. Kwoty obowiązujące w styczniu i lutym 2026 roku były niższe niż obowiązujące od 1 marca.

Czy dochód wpływa na świadczenie wspierające?

Nie.

Przy świadczeniu wspierającym nie obowiązuje kryterium dochodowe. Nie ma więc limitu zarobków, po którego przekroczeniu świadczenie automatycznie przestaje przysługiwać. Nie ma również znaczenia wysokość dochodów pozostałych członków rodziny.

Nie należy jednak wyciągać z tego wniosku, że świadczenie wspierające jest pomijane przy każdym innym limicie lub świadczeniu występującym w polskich przepisach. Jeżeli osoba korzysta również z innej formy pomocy, zasady ustalania dochodu trzeba sprawdzić dla konkretnego świadczenia.

Czy można jednocześnie otrzymywać rentę socjalną?

Tak.

Świadczenie wspierające jest niezależne od renty socjalnej. Można więc otrzymywać oba świadczenia jednocześnie. ZUS wskazuje również, że świadczenie wspierające może być pobierane równolegle m.in. z emeryturą czy świadczeniem uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji.

Świadczenia tego nie należy natomiast mylić z zasiłkiem chorobowym czy świadczeniem rehabilitacyjnym. Są to świadczenia wynikające z innych przepisów i mają własne warunki nabycia prawa.

Na blogu NEX omawiamy również zasady dotyczące świadczeń z ubezpieczenia chorobowego przedsiębiorcy- Spóźnienie z zapłatą składek ZUS a zasiłek chorobowy

Świadczenie wspierające a prowadzenie działalności gospodarczej

Samo prowadzenie działalności gospodarczej nie wyklucza prawa do świadczenia wspierającego.

Świadczenie nie jest uzależnione od dochodu, dlatego sam fakt osiągania przychodów z firmy nie powoduje utraty prawa do niego. Oczywiście nadal muszą być spełnione pozostałe ustawowe warunki, w szczególności dotyczące poziomu potrzeby wsparcia. Przedsiębiorca z niepełnosprawnością może jednocześnie korzystać z innych rozwiązań przewidzianych dla przedsiębiorców, jeżeli spełnia właściwe dla nich warunki. Przykładem jest refundacja określonych składek z PFRON. Zasady tego rozwiązania oraz jego relację z wakacjami składkowymi opisaliśmy osobno na blogu NEX. PFRON a wakacje składkowe ZUS - porównanie korzyści dla przedsiębiorców

Świadczenie wspierające i refundacja PFRON są odrębnymi rozwiązaniami i nie należy utożsamiać warunków ich przyznawania.

Czy świadczenie wspierające podlega opodatkowaniu?

Nie.

ZUS wskazuje, że świadczenie wspierające jest zwolnione z podatku dochodowego. Osoba otrzymująca świadczenie nie pomniejsza więc wypłacanej kwoty o PIT.

Czy komornik może zająć świadczenie wspierające?

Nie.

Świadczenie wspierające jest chronione przed egzekucją. ZUS wprost wskazuje, że świadczenie nie może zostać zajęte przez komornika.

Jest to istotne również wtedy, gdy osoba pobierająca świadczenie posiada inne zobowiązania podlegające egzekucji.

Kto nie otrzyma świadczenia wspierającego?

Nie każda osoba spełniająca kryterium punktowe otrzyma świadczenie. Art. 5 ustawy o świadczeniu wspierającym przewiduje wyłączenia.

Świadczenie nie przysługuje m.in. osobie umieszczonej w:

• domu pomocy społecznej,

• rodzinnym domu pomocy,

• zakładzie opiekuńczo-leczniczym,

• zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym,

• placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom z niepełnosprawnościami, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku,

• zakładzie karnym,

• zakładzie poprawczym,

• areszcie śledczym,

• schronisku dla nieletnich.

Przepis zawiera także dodatkowe wyłączenia związane m.in. z określonymi świadczeniami o podobnym charakterze przysługującymi za granicą.

Jak złożyć wniosek o świadczenie wspierające?

Procedura składa się z dwóch etapów.

Krok 1 - wniosek do WZON

Najpierw osoba z niepełnosprawnością występuje do wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia. Na tym etapie ustalana jest liczba punktów.

W postępowaniu brane są pod uwagę informacje dotyczące codziennego funkcjonowania osoby. Wykorzystywany jest również kwestionariusz samooceny. Dopiero po otrzymaniu decyzji wiadomo, czy osiągnięty został próg co najmniej 70 punktów.

Krok 2 - wniosek do ZUS

Po uzyskaniu ostatecznej decyzji WZON można wystąpić do ZUS o ustalenie prawa do świadczenia wspierającego.

Wniosek składa się elektronicznie. Można wykorzystać:

• PUE/eZUS,

• portal Emp@tia,

• bankowość elektroniczną.

ZUS prowadzi postępowanie elektronicznie. Informacje z decyzji WZON może pozyskać z właściwego systemu, dlatego nie trzeba dołączać papierowej decyzji do wniosku.

Dlaczego nie warto zwlekać z wnioskiem do ZUS?

Znaczenie ma termin 3 miesięcy.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy zasadą jest ustalenie prawa do świadczenia od miesiąca, w którym wpłynął wniosek. Art. 26 ust. 2 przewiduje jednak korzystniejsze rozwiązanie. Jeżeli wniosek do ZUS zostanie złożony w okresie 3 miesięcy liczonym od dnia wydania decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia, prawo do świadczenia może zostać ustalone od miesiąca, w którym złożono wcześniej wniosek o wydanie decyzji o poziomie potrzeby wsparcia.

Przykład

Osoba złożyła wniosek do WZON w maju. Po przeprowadzeniu postępowania otrzymała decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia.

Jeżeli następnie zachowa termin określony w art. 26 ust. 2 ustawy i złoży wniosek do ZUS w ciągu 3 miesięcy od wydania decyzji, może mieć prawo do świadczenia od miesiąca złożenia wniosku do WZON.

Jeżeli termin zostanie przekroczony, zastosowanie może mieć zasada ogólna - świadczenie od miesiąca złożenia wniosku do ZUS.

Co w przypadku niezgody z liczbą punktów?

Osoba, która nie zgadza się z decyzją WZON, może skorzystać z przewidzianej prawem procedury jej zakwestionowania.

ZUS wskazuje, że decyzja WZON staje się ostateczna po upływie 14 dni od doręczenia, jeżeli w tym czasie nie zostanie złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jeżeli osoba uważa, że poziom potrzeby wsparcia został ustalony nieprawidłowo, może więc najpierw skorzystać z procedury ponownego rozpatrzenia sprawy.

Dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji należy przejść do etapu postępowania przed ZUS.

Co ze składkami opiekuna?

Świadczenie wspierające jest wypłacane osobie z niepełnosprawnością, ale przepisy przewidują również rozwiązania dotyczące jej opiekuna. Ministerstwo Rodziny wskazuje, że jeżeli opiekun nie pracuje ze względu na potrzebę udzielania wsparcia osobie pobierającej świadczenie, mieszka z nią i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, ZUS może opłacać za niego składki emerytalne, rentowe oraz zdrowotne. ZUS zgłasza również osobę pobierającą świadczenie wspierające do ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli nie posiada ona innego tytułu do tego ubezpieczenia.

Najczęściej zadawane pytania

Ile wynosi świadczenie wspierające w 2026 roku?

Od 1 marca 2026 roku miesięczna kwota wynosi od 792 zł do 4353 zł. Wysokość zależy od liczby punktów ustalonych przez WZON.

Ile trzeba mieć punktów, żeby otrzymać świadczenie wspierające?

W 2026 roku wymagane jest od 70 do 100 punktów poziomu potrzeby wsparcia.

Czy przy świadczeniu wspierającym jest limit dochodów?

Nie. Świadczenie przysługuje bez względu na dochód.

Czy osoba pracująca może otrzymywać świadczenie wspierające?

Samo osiąganie dochodów z pracy lub działalności nie wyklucza prawa do świadczenia, ponieważ nie obowiązuje kryterium dochodowe. Konieczne jest jednak spełnienie pozostałych warunków ustawy.

Czy można jednocześnie pobierać rentę socjalną i świadczenie wspierające?

Tak. Świadczenie wspierające może być wypłacane razem z rentą socjalną.

Czy wystarczy orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności?

Nie. Konieczna jest osobna decyzja WZON ustalająca poziom potrzeby wsparcia na poziomie co najmniej 70 punktów.

Czy wniosek od razu składa się do ZUS?

Nie. Najpierw trzeba uzyskać decyzję WZON o poziomie potrzeby wsparcia. Dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji składa się wniosek o świadczenie do ZUS.

Świadczenie wspierające w 2026 roku - komu przysługuje i ile wynosi? - podsumowanie

Świadczenie wspierające w 2026 roku przysługuje pełnoletnim osobom z niepełnosprawnościami, które posiadają decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia na poziomie od 70 do 100 punktów.

Od 1 marca 2026 roku wysokość świadczenia wynosi od 792 zł do 4353 zł miesięcznie. Im większa liczba punktów, tym wyższe świadczenie. Przy przyznawaniu nie obowiązuje kryterium dochodowe. Świadczenie może być pobierane m.in. razem z rentą socjalną, jest zwolnione z podatku dochodowego i nie może zostać zajęte przez komornika.

Procedura jest dwuetapowa - najpierw trzeba uzyskać decyzję WZON, a następnie złożyć elektroniczny wniosek do ZUS. Szczególną uwagę warto zwrócić na 3-miesięczny termin z art. 26 ustawy, ponieważ może on zdecydować o tym, od jakiego miesiąca zostanie przyznane świadczenie.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady podatkowej, prawnej ani finansowej. Zastosowanie konkretnych rozwiązań powinno zostać poprzedzone analizą.